ابر های خزانی
ابرهای خزانی
در ذهن و روح من
ابرهای خزانی
سنگین و پر سایه
خاطر در آرامش است
اندیشه آدمیان را باز نتوان خواند
و مقاصد آدمیان را به چشم نتوان دید
قلب ها به خوابی خوش فرو شده است
به امید پراکندن ابرها
ابرهای خزانی در ذهن و روح من
شعر از مارگوت بیکل و ترجمه ی (خیلی آزاد) آن از شاملو
عکس: در مسیر نگین اشتران کوه ٬ دریاچه ی گهر
+ نوشته شده در سه شنبه ۲۰ اردیبهشت ۱۳۹۰ ساعت 12:4 توسط امیرمحمد باغچه سرا
|
کدوک: . [ ک َ ] (اِ) گدار و معبر از کوه .گردنه . کتل . راه میان دو کوه که در زمستان برف زیاد در آن جمع شود { لغتنامه دهخدا}