افراد بسیاری ، سوال های زیادی در مورد انتخاب طناب مناسب فعالیتشان دارند.این سوال مهمی است که پاسخ دادن به آن چندان ساده نیست زیرا تنوع بسیاری در ویژگی ها و کاربرد طناب ها وجود دارد.همچنین نوع فعالیت ورزشی که شما انجام می دهید بر مدل  مناسب فعالیت شما تاثیر گذار است.شما می بایست ابتدا اهمیت ویژگی هایی را که با سبک فعالیت شما مرتبط است، برای خود اولویت بندی کنید.

 

اولین موردی که شما باید به آن توجه کنبد این است که شما می خواهید کدام شاخه از ورزش کوهستان(کوهنوردی ، سنگنوردی ، غارنوردی ،...) را ادامه دهید و نوع آب و هوایی که قصد فعالییت در آن را دارید نیز باید مشخص شود. حالا نوبت آن است که شما بفهمید که کدام ویژگی یک طناب برای فعالیت شما مهم و تاثیر گذارتر است و کدام یک تاثیری در فعالیت شما ندارد.

در ادامه به توضیح انواع ویژگی ها و خاصیت انواع طناب ها می پردازیم و سپس به اینکه کدام نوع طناب برای یک سبک از فعالیت در قیاس با طناب دیگر کار آمد تر است.

قسمت اول: ویژگی های طناب ها

۱-سیستم درجه بندی UIAA

فدراسیون جهانی کوهنوردی(UIAA) آزمایش های استاندارد و مشخصی را برای سنجش میزان توانایی طناب در برابر سقوط های شدید تعیین کرده است.طناب ها با شیوه و وزن مشخصی آزمایش می شوند که این آزمایش ها شرایط سقوط فرد سر طناب با فاکتور سقوط بالا را شبیه سازی می کند. مدل های مختلف طناب ها استاندارد های مخصوص به خود را دارا هستند اما تمامی طناب ها می بایست توان تحمل حداقل ۵ سقوط پی در پی با فاکتور سقوط ۷۷/۱ در کمتر از ۳ دقیقه را داشته باشند.در واقع تمامی طناب های موجود در بازار توانایی تحمل حداقل ۵ سقوط را دارا هستند اما بیشتر طناب های موجود تحملشان بیش از این تعداد می باشد.

دومین چیزی که در آزمایشگاه ها مورد سنجش قرار میگیرد این است که در صورت پاندول شدن چه مقدار نیرو ضربه به فرد سقوط کننده وارد میشود. برای تمامی آزمایش های UIAA این نیرو باید در محدوده ی خاصی قرار گیرد و  این به این معناست که طناب باید حداقل نیرویی را به خود جذب کند(حداکثر نیروی ضربه ی وارد شده باید کمتر از ۶knدر اولین سقوط باشد).

UIAA   همچنین آزمایشاتی را برای اندازه گیری خشکی طناب،لغزش پوسته،و کشش طناب بر اثر وزن بدن فرد را نیز در نظر گرفته است.

۲-تک، نیم و زوج طناب ها

در تک طناب همان طور که از نامش پیداست از یک رشته طناب بهره گرفته می شود.نیم طناب ها و زوج طناب ها  از دو رشته ی مجزا تشکیل شده اند که به صورت همزمان از آن ها استفاده می شود.

نیم طناب ها را می توان به طورهمزمان در یک میانی قرار داد اما این توانایی را نیز دارا هستند که هر کدام به صورت جداگانه در میانی قرار گیرند.این ویژگی زمانی کاربرد دارد که مسیر صعود مستقیم نمی باشد وبه صورت زیگزاگ و یا گذر عرضی می باشد که این باعث اصطکاک بالای طناب با میانی ها و حرکت سخت طناب می شود. در گذر های عرضی(تراورس) ، قرار دادن یک رشته از طناب خارج از چند میانی باعث ایجاد ایمنی بیشتر برای نفر دوم می شود زیرا این کار باعث می شود تا یکی از رشته طناب ها زودتر در پاندول شدن درگیر شده و طناب دیگر از تاب خوردن نفر دوم جلوگیری می کند.

در استفاده از زوج طناب (دوقلو)، فرد سرطناب باید هر دو رشته را باهم درون میانی ها قرار دهد زیرا بر خلاف نیم طناب ها، هر رشته زوج طناب توانایی تحمل وزن و سقوط را ندارد. این مشخصه باعث ضعف این طنابها در مقایسه با نیم طناب ها در کاهش کشش می شود. با این حال، هم زوج طناب و هم نیم طناب ها خصوصیاتی دارند که آنها را از تک طناب متمایز می کند؛ خصوصیاتی مثبت و منفی:

- با وجود سنگینتر بودن، در هنگام فرود طول دو برابر تک طناب را ارائه می دهد.

- در برابر سائیدگی و خراش روی لبه ها به دلیل تقسیم وزن مقاوم ترند (کابرد در کوه ، قسمت های ریزشی ،...).

- در حمل و نقل، آنها وقت گیرتر و حمایت به وسیله ی آن ها و ...  مشکلتر است.

 

۳- طول طناب

از آنجایی که تکنولوژی ساخت طناب ها و کیفیت مواد به کار رفته در طناب ها پیشرفت داشته است ، قطر و وزن طناب ها بدون از دست دادن مقاومت و عملکرد خود کاهش پیدا کرده است.

این موضوع باعث شده است که طول طناب ها افزایش پیدا کند بدون آنکه وزنشان افزایش یابد. اگرچه طناب هایی با طول بیشتر ، وزن بیشتری نسبت به طناب های کوتاهتر دارند و کنترل آن ها سخت تر است اما با این وجود بلند تر بودن طول طناب، مزایایی نیز دارد و به همین دلیل استاندارد طناب ها در طی زمان افزایش یافته است.

اکثر طناب ها در طول های ۵۰ و ۶۰ متری ارایه می شوند. طناب هایی با طول بیش از ۷۰ متر برای فعالیت های خاصی استفاده می شوند.

 به طور کلی  ،طول بیشتر طناب ، کابرد کمتری در زمینه کوهنوردی دارد .همیشه زمان در کوهستان از اهمیت ویژه ای برخوردار است و راحت بودن حمل طناب باعث ذخیره کردن زمان می شود و اهمیت صعود مسیر ی با طول بلند تر بیش تر از اهمیت وزن و راحتی در حمل طناب نمی باشد.

 طناب هایی با طول بلند تر در  رشته هایی مانند صعود های ورزشی و مسیر هایی که به صورت قرقره در آن ها فعالیت می شود  طرفداران بیشتری دارد به دلیل اینکه معمولا در این رشته ها زمان آنچنان مهم نیست و به غیر از صعود هایی با درجه ی بالا، وزن طناب نقش تعیین کننده ای در صعود مسیر ندارد.در مسیر های اسپورت ، طول های ۲۴و۲۵ متری غیر معمول نمی باشد، به همین دلیل خطر تمام شدن طناب و خارج شدن طناب از وسیله حمایتی هنگام فرود دادن فرد سر طناب با طناب های کوتاهتر بسیار بیشتر است.

ادامه دارد ... 

منابع : www.mountainwoman.com , www.petzl.com